Op 13 mei konden de Duitsers de Maas oversteken. Er was weinig tegenstand van het Franse leger. De Duitse veldmaarschalk von Rundstedt gebruikte "vlugge" divisies onder leiding van generaal von Kluge om snel de Noordzee te bereiken. Zo wou hij het Britse expeditieleger van zijn basis Normandië afsnijden en de Geallieerde troepen omsingelen. Op 20 mei rolde in Abbeville de 2^de pantserdivisie binnen. De Noordzee was niet ver meer.

In onze streken staken de Duitsers tijdens de nacht van 20 op 21 mei de Schelde over. De Britten die dat gebied verdedigden, trokken zich terug achter de Leie.

De toestand zag er nu zeer slecht uit. Daarom werd door de Franse minister Reynaud een Geallieerde bijeenkomst georganiseerd te Ieper, die de geschiedenis zou ingaan als de Conferentie van Ieper. Reynaud riep de Franse generaal Weygand terug uit Syrië om de benarde situatie recht te zetten. Zijn taak bestond erin om zich in 48 uur op de hoogte te stellen van de militaire situatie, een plan uit te denken en dit te laten uitvoeren.

Weygand landde op 21 mei in Kales (Calais) en reed per wagen naar Ieper. Daar haastte hij zich naar het stadhuis om zijn plannen bekend te maken. Hij vond dat koning Leopold III sneller zijn troepen achter de IJzer terug diende te trekken om een nieuwe verdedigingslinie op te bouwen. Dit manoeuvre zou de Britse en Franse aanvallers dekken in hun poging om de smalle speerpuntaanval van de Duitse pantsers via een flankaanval af te snijden. Op de vergadering waren niet alle bevelhebbers tegelijk aanwezig, zodat geen bevelen gegeven werden, alleen maar richtlijnen. De bevelhebber van de noordelijke, ingesloten Franse troepen, generaal Billote, verongelukte op de terugweg van de conferentie in Loker.

De enige aanval die er uiteindelijk kwam was een Britse. Omdat zij op dat ogenblik al speelden met het idee van een evacuatie de andere richting uit, geloofden zij niet in de slaagkansen van het plan. Toch toonden zij hun goede wil door in de buurt van Atrecht (Arras) een flankaanval uit te voeren met twee tankbataljons in plaats van hun hele brigade.

Toch vreesde von Rundstedt even dat de speerpunt afgesneden zou worden...

Bronnen :
Hoog bezoek in de Westhoek, Luc Vanacker
't Westland in oorlogstijd, Roger Quaghebeur