|
"'Iets
dat me tegen de borst stoot: die ellendige vorm in de behandeling van de
gerechts-zaken, dit talengeharrewar met al
zijn bijkomende zwarigheden. 't Ware om te lachen ware het zo jammerlijk
niet. Ze stonden daar, die arme dutsen van Vlamingen, te luisteren naar
die woorden die ze niet begrepen, naar die heren die in ongekende taal
over hen spraken, over hun eer beslisten, over hun leven! En er werd hun
dan een brabbelwoord toege-snauwd dat hun
zware straf ver-meldde, de beslissing over eer
of leven! Klonk dan: 'Heb gue noc iets te seque?' Neen, de jongen had niets te
'seque', hij had toch niets verstaan."
Jeroom Leuridan |
|
|