Start algemeen interactief getuigenissen
steden
nationaliteit
communicatie
obus
ontspanning
dood
slagveld
vluchtelingen
humor
verwonding
desertie
vrouw
hygiëne
auteurs
   

Humor

 

 

"Een keer, ik ben op wacht en 't is een beste weer. 't was dag, de zon scheen. Je kon daar zijn op je gemak. Je mocht niet roken, maar ik stond daar met een grote pijp. De Duitse zien dat niet, maar de rook wel. 't Was dom. Nu, jong zijn.
'k Zie een van de mannen uitkijken, uit het vierkant gat van de abri. Hij kijkt links en rechts en hij kijkt opperwaart
s. Ik zeg, die moet zijn broek afsteken. Ik had het schoon gezien. Hij had niet gelet op mij. Hij kruipt al met een keer uit al onze kant waar de zakjes een beetje lager waren. Hij wipt erover. We hadden daar een put gemaakt om te kunnen onze broek afsteken, met een plaat erover.
Als ik peisde dat hij daar bezig was, zijn broek afwas, hefte ik een steen op van voor mijn voeten, ik pakte die in mijn handen. Ik smeet dat op die plaat.Je had die jongen moeten zien met zijn broek half af en hij sprong daarover dat muurtje van zakjes en in een wip dat gat in de abri in, bij zijn kameraden met 't bruin nog aan zijn gat. hij heeft daar zot gedaan, je kunt een keer denken. Hij dacht dat het een granaat was. 'k heb nog juist de tijd gehad om te springen in mijn abri. D'ander lachten van ... misschien heb je in je broek ... van schrik.
't Was niet schoon van mij, ik heb dat altijd blijven beklagen. Je zijt nog jong en je doet zulke dingen. 't was lelijk."

Oscar Ricour

   
   
     

"Pour rire un peu, je taquine le père Beauzelaire: ces jours derniers, j'ai trouvé un ruban de Croix de guerre. Profitant du sommeil mati-nal tardif de p'pa Gusse, je lui ai cousu le ruban sur le côté gauche de sa vareuse, ce qui fait qu'il parut vers 10 heures la poitrine constel-lée! Il étais temps que je me sauve tout de même! Enfin, la gaieté chasse l'ennui."

Victor Christophe