Bij de
bespreking van de PC vertrekt men steeds van het onderscheid tussen hard- en
software. De hardware omvat alle
tastbare onderdelen, terwijl de software de programma’s omvat waarmee de PC
kan werken.
foto van een multimedia pc (plaats de muis op een onderdeel en de benaming zal verschijnen)
Wat de
software betreft staan we eerst even stil bij de begrippen data en de bouwstenen
daarvan: de bits & bytes.
De PC is
in essentie een data processor. Zijn
functie is simpel: de input, verwerking en output van data.
Dit gebeurt op een elektronische manier in de processor en tussen de
verschillende componenten. In deze paragraaf staan we eerst stil bij het begrip data.
Data
kunnen de vorm aannemen van geluid, letters, cijfers, foto’s, grafieken,
beeldmateriaal, enz…. Van nature
zijn deze data analoog (volgens het woordenboek: "werkend met continu veranderlijke gegevens,
waarbij tussen elke twee waarden een oneindig aantal andere waarden mogelijk is:
een analoge rekenmachine; tegengest: digitaal[1]
De
PC kan alleen omgaan met data die ergens geassocieerd zijn met elektriciteit en
elektronica. Dit kan verwezenlijkt
worden middels elektronische schakelingen die ofwel AAN ofwel UIT kunnen staan.
Als het af staat leest de PC een 0, en als het aan staat een 1.
Vergelijk het met een schakelaar.
Alle data
die een PC verwerkt - of het nu tekst, beeld of klank is - wordt omgezet in enen en
nullen, deze data noemt men daarom digitaal (cfr. volgende afbeelding).

bit
Elke 0 of 1 wordt een bit genoemd.
Bit is de afkorting van Binary digit (binair getal).
Het
is een binair getal aangezien het afgeleid is van het binair telsysteem.
Dit wordt verder besproken in de cursus informatietechnologie.
De vraag kan gesteld worden hoe nu die 1 of 0 fysisch wordt vertaald in een
computersysteem.
- op het moederbord (bussysteem): wordt de 0 of 1 vertaald naar een bepaald
spanningsniveau van electriciteit
- op een harde schijf wordt de 0 of 1 vertaald naar een Noord- of Zuidpolariteit
van de kleine deeltjes op het oppervlak van een harde schijf.
- op een CD of DVD wordt de 0 op 1 vertaald naar pits (putjes) en lands.
Byte
Bits
worden gegroepeerd in groepen van 8, die men een Byte noemt (samentrekking
van By eight, of per acht). Een
voorbeeld van een Byte is: 10010101.
Hiermee worden o.a. de letters van het alfabet gevormd.
De A is = 01000001.
Als je het
woord “vakantie” intikt komt dit voor de PC dus overeen met 8 Bytes.
Zo kan je uitrekenen dat er met 8 bits
256 combinaties van bits mogelijk zijn.
Er
bestaat een internationaal erkende standaard om letters, getallen en andere
tekens op dezelfde manier in een 8 bit code weer te geven: ASCII.
Dit staat voor American Standard Code for Information
Interchange.
Bytes
worden nog verder gegroepeerd, in kilobytes, megabytes, enz… Voor de leek op
dit gebied worden deze termen in de onderstaande tabel nog eens kort toegelicht:
Bits &
Bytes worden meestal verkort voorgesteld, waarbij een kleine ‘b’ staat voor
bit, en een grote ‘B’ voor Byte.
|
Notatie |
aantal Bytes |
afgerond |
||
|
bit |
b |
1/8 |
|
een 0 of 1 |
|
Byte |
B |
1 |
|
één letter of
cijfer, of…. |
|
Kilobyte |
KB |
1
024 |
duizend |
een stuk tekst op een
A4 blad |
|
Megabyte |
MB |
1
048 576 |
miljoen |
een boek van 300 blz.
tekst |
|
Gigabyte |
GB |
1
073 741 824 |
miljard |
een encyclopedie |
|
Terabyte |
TB |
1
099 511 627 776 |
biljoen |
een bibliotheek met
duizenden boeken |
Je
kan bij wijze van oefening alle gegevensdragers linken met deze tabel. Bv.
hoeveel bytes kunnen er op een ZIP-drive, een CD-ROM, een DVD, enz…
In
essentie kan het functioneren van een PC vereenvoudigd worden tot 3 schakels:

Dit schema
vertoont veel gelijkenissen met het proces van de gegevensverwerking:

Gegevens
zijn feiten, kenmerken, begrippen…. zoals namen, adressen, telefoonnummers,
prijzen, hoeveelheden, afmetingen, enz…
Je moet ze kunnen weergeven in een bepaalde vorm: tekst, tabellen, grafieken, …..
zodat je ze kan interpreteren, communiceren en verwerken.
Informatie
slaat op gegevens die je op een bepaald moment nodig hebt, je moet de
beschikbare gegevens dus verwerken, ordenen, combineren, selecteren,
synthetiseren, grafisch weergeven e.d. zodat je ze nuttig kunt gebruiken.
Je kunt
makkelijk de parallel zien tussen dit schema en de 2 schema’s die in de
volgende paragraaf aan bod komen i.v.m. de architectuur van de PC.
Alle
onderdelen van een PC kan je ordenen op 2 manieren:
1e
zoals je alles fysisch waarneemt.
2e volgens de werking van het systeem.
Op de onderstaande
figuur kan je de meeste componenten herkennen.
Probeer zoveel mogelijk componenten die je herkent te benoemen. Als je
met de muis
foto van de binnenkant van een pc (tower) (plaats de muis op een onderdeel en de benaming zal verschijnen)
Hieronder volgt een bovenaanzicht van een computer, met daarnaast de belangrijkste componenten. Als je de muis boven een onderdeel houdt, dan verschijnt een benaming in een geel tekstvak.
foto met bovenaanzicht van een pc met zijn componenten (bron:
Koen Walraevens, ict-medewerker Artevelde).
(plaats de muis op een
onderdeel en de benaming zal verschijnen)
De componenten
kunnen worden ingedeeld in 2 categorieën:
|
componenten in de centrale eenheid |
randapparatuur |
|
- moederbord:
met processor, ram geheugen, cache, rom chips, bios, poorten, bussen en
expansie sloten |
toetsenbord
en muis scanner,
digitaal foto-apparaat monitor printer boxen extern
tape streamer, zip drive, cd, … externe
modem … |
|
- opslagmedia:
harde schijf, floppy, zip, CD, DVD, |
|
|
- uitbreidingssloten:
grafische kaart, video kaart, netwerkkaart,
geluidskaart, interne
modem, isdn kaart, … -
alle verbindingen |
De moderne
PC heeft zijn roots in de jaren 40 in Amerika.
John von Neumann was een wiskundige (zie hoofdstuk i.v.m. de
geschiedenis van de PC) en had reeds de computer in 5 basisonderdelen gesplitst:
·
CPU
·
input
·
output
·
werkgeheugen
·
permanent
geheugen.
Daarmee
was von Neumann de eerste die het principe van het werkgeheugen (RAM)
uitvond. Als we zijn model toepassen
op de huidige PC’s dan ziet dat er als volgt uit: cfr. afbeelding.
bron: website www.mkdata.dk Het
eerste schema van von Neumann kan gecombineerd worden met het input-verwerking-output
model, en daarop is de structuur van deze cursus gebaseerd. ·
De meest centrale
component in de computer (cf. 2 middencirkels in het schema van von Neumann) is
het moederbord, dit komt aan bod in hoofdstuk 4, samen met de voeding van
de PC. ·
Op dit moederbord
zit de CVE, wat staat voor Centrale Verwerkings Eenheid.
Deze CPU staat links in het bovenstaande schema, en wordt behandeld in hoofdstuk 5. ·
Op het moederbord
bevindt zich ook een systeem om data uit te wisselen tussen de verschillende
componenten van het moederbord en tussen de randapparatuur (zie middenbalk).
Men spreekt in dit verband over het bussysteem en over de controllers.
Deze worden besproken in hoofdstuk 6, samen met de uitbreidingskaarten. ·
Het werkgeheugen
(boven in schema) is het zenuwcentrum van de computer, omdat alle opdrachten,
programma’s en gegevens er tijdelijk gestockeerd worden.
De verschillende soorten geheugens worden behandeld in hoofdstuk 7. ·
De data die de
computer moet verwerken kunnen gestockeerd worden op diverse opslagmedia zoals
harde schijf, diskette, enz…. In hoofdstuk 8 worden alle actuele media
op een rijtje gezet. ·
In hoofdstuk 9 en
10 worden respectievelijk de input- en output- apparaten besproken. ·
Tot slot biedt
hoofdstuk 11 een introductie op netwerken. [1]"ana'loog",
Encarta® 99 Encyclopedie Winkler Prins Editie. Kramers
Handwoordenboek Nederlands, (c) 1996 Elsevier. 