kleine kapel

In het voorgebouw bevindt zich een kleine kapel, die samen met het voorgebouw werd gebouwd halfweg de negentiende eeuw. In 1850 werd het pensionaat in de linkervleugel en de normaalschool in de rechtervleugel van het gebouw ondergebracht. In die tijd waren er nog weinig studenten en had men geen behoefte om een grotere kapel te bouwen.



Iedere dag kwamen de studenten en de priesters samen in de kapel om een eucharistieviering bij te wonen. In 1896 werd er toch een grotere kapel gebouwd. De kleine kapel werd vanaf toen enkel nog door de residerende priesters gebruikt.



De kleine kapel is net zoals het voorgebouw in neoclassicistische stijl opgetrokken. Dat merk je aan de rechte horizontale lijnen. Het altaar is uit hout gemaakt, waar de marmertechniek op toegepast is.
'Marmeren' is een techniek die al honderden jaren wordt toegepast. Al in het oude Egypte zijn er voorbeelden terug te vinden. Deze schildertechniek werd gebruikt voor het nabootsen van kostbare of zware materialen. Men imiteerde marmer omdat dit goedkoper was of omdat het technisch onmogelijk was om bepaalde dingen in echt marmer uit te voeren. Een voorbeeld van deze laatste toepassing is het gebruik van bepaalde kleurencombinaties die in de natuur niet voorkomen, meestal aangepast aan de ruimte.



In de kapel is ook een harmonium te vinden. Het werd in Mannbourg gemaakt. Het harmonium is halverwege de 19 de eeuw in Frankrijk ontstaan. Het is familie van het mondorgel en de concertina. Het harmonium gebruikt twee balgen die via pedalen bediend worden om lucht aan te sturen. Deze lucht wordt vervolgens door rietbladen geblazen, waardoor deze gaan trillen en je geluid hoort. De hoogte van de toon wordt bepaald door de lengte van de rietjes. Door welke rietbladen de lucht gaat, bepaal je met het toetsenbord. Een harmonium kan meerdere registers hebben. Je zou het harmonium een soort huisorgel kunnen noemen.



De kapel wordt versierd met een kruisweg uit keramiek van Perignen. De paneeltjes beelden telkens een bepaalde statie uit, in hoofdzakelijk bruine, paarse en groene tinten tegen een witte achtergrond.



Op de houten communiebank (die gedeeltelijk wit werd geschilderd) zijn een aantal bijbelse taferelen door middel van houtsnijwerk in beeld gebracht.