contact
project
kapel
kruisweg
orgel
voorgebouw
kleine kapel
ontvangst-
ruimte
salon
ontvangstruimte
De ontvangstruimte bevindt zich in de linkervleugel van het voorgebouw.
Bij het binnenkomen, bemerk je onmiddellijk de aparte stijl. Vroeger werd deze
ruimte gebruikt als bureau van de algemene directeur (zie foto). Nu is het een
gezellig ingerichte ruimte die dienst doet als ontvangstruimte.
De inrichting van deze ruimte is heel verscheiden.
Het meubilair trekt onmiddellijk de aandacht. Het oorspronkelijke bureau
heeft plaatsgemaakt voor enkele armstoelen en een tafeltje.
Het zorgt voor een nostalgische aanblik maar de meubels zijn niet authentiek.
Er staan enkele antieke kasten met daarop oude boeken.
Daarnaast sieren verschillende schilderijen en een wandtapijt de muren.
Wat echter meest opvalt, is de aanwezigheid van Torhouts aardewerk.
De drie vazen en de tegeltjes van de haard zijn van Torhoutse makelij.
De productie van aardewerk in Torhout en omgeving is aantoonbaar
vanaf de 13de of 14de eeuw. Tijdens deze periode was Torhout één van
de vele middeleeuwse centra waar aardewerk werd vervaardigd. Voor de
17de eeuw beschikken we enkel over een archiefgegeven betreffende de
pottenbakker Jan Calewaert (poortersboek 1542-1543). Tijdens de 17de
en de 18de eeuw was de pottenbakkersfamilie Roose bedrijvig in Torhout,
dat in deze tijd één van de vele Vlaamse steden was waar de pottenbakker
actief was om te voorzien in de lokale behoeften aan tegels en aan kook- en huisgerei.
Tijdens de late 18de en 19de eeuw vervaardigt vooral de pottenbakkerij Willemyns
naast het gewone aardewerk ook versierde voorwerpen, dit wellicht in navolging van
het populaire Engelse creamware. Deze versierde waar, vestigde reeds vlug de reputatie
van Torhout als één der belangrijkste, zoniet het belangrijkste centrum van aardewerk
in de provincie. In de late 19de eeuw en de eerste helft van de 20ste zwaaide de
familie Maes de plak. Er ontstonden nieuwe hooggewaardeerde stukken in art-nouveaustijl.
Na een tijdje ontbrak het de pottenbakkerij aan nieuwe impulsen. De nieuwe ontwerpen
misten originaliteit en langzaam maar zeker ging het bedrijf achteruit. In 1922 nam
de laatste Torhoutse pottenbakker, Amand Maes, het bedrijf over tot het in
1939 definitief zijn deuren sloot.
De vaas hierboven werd gecreëerd door Leo Maes, vader van Amand Maes.
Het is een voorbeeld van de art-nouveaustijl. De vaas is op de voorzijde versierd
met een rozenstruik, die beheerst wordt door een zware plastische roos.
Twee geboetseerde vogeltjes vullen het decor aan. Het model van de vaas
is een omgekeerde eivormige buik. Het deksel en de voet zijn versierd met ovalen
en driehoeken, afgeboord met nagelindrukken.
Ook de bezetting van de haard is vervaardigd uit Torhouts aardewerk.
Dit is zeer uniek: er zijn nu nog slechts enkele exemplaren intact en één
ervan bevindt zich in de ontvangstruimte van onze school.
Bronnen: